Dear You
please pick me up, read me
don’t discard me, don’t overlook me
don’t judge me, don’t misinterpret my pleas
I just want you to understand, Ik wil alleen dat je iets weet
wat anderen niet kunnen bevatten
Wil je me de eer gunnen de eerste te zijn die het weet
de eerste te erkennen, de eerste te antwoorden
deze brief erkentelijk tot in de hemel, proefleest hem maar
Ik heb een smeekbede waarvan ik zeker weet dat ze me niet zullen toestaan
maar ik zal het nooit weten als ik geen idee heb hoe ze zullen reageren
Dear You
wil je me helpen?
Draag U
wil je me helpen?

Wat is het dat ik hen wil vragen?
Als ik zeg, zou je dan lachen zoals ze vast en zeker tegen me zouden doen?
Als ik het zeg, doet u dan gewoon mee en trekt u een strak gezicht om mij een plezier te doen?

Ok, daar gaat ie dan
Ik wil ze vragen…om…nou…om me…onsterfelijk te maken als het even kan…

Zie, ik wist dat je me zou uitlachen, me zou minachten om mijn overtuigingen
maar hier vergeef ik je, laat me uitspreken
Laat me uitspreken…(zucht) ….(adem in, adem uit)
De tijd raakt op!
en ik geef toe dat ik doodsbang ben, ik ben zo verstrikt geraakt in mijn eigen middelmatige werk
dat ik nauwelijks de verandering herken, het verschil dat het leven brengt
in deze huidige tijd
Heb je de alledaagse mishandeling niet gezien
ten minste één keer per dag heerst de echo van afscheid
ergens regent het voor een andere geest die voorbijgaat
Een brand breekt uit zonder vlammen, alleen ronddraaiende machines met luide schokken
die een nieuw gat in een te jong lichaam slaan
of beter nog, er is weer een mysterieus heengaan
zelfs dokters kunnen niet zeggen wat er mis is
hoewel deze steeds groeiende vloedgolf van kinderen blijft binnenstromen
om deze kringloop van het leven aan te vullen
maar het klinkt gewoon niet eerlijk voor deze mensen die nog niet begonnen zijn te leven
of voor degenen die onbaatzuchtig leven
Zijn we in een ander rijk, bestaat er een do-over
want alles wat we horen is dat deze wereld van ons gedoemd is
door samenzweringen, achterbakse geheimen
in ons kleine rijk van mogelijkheden
Al onze vragen na het leven, zijn er niet om te beantwoorden
geen zombie-achtig elixer om onze verwarring te verlichten
De sterfelijkheid heeft me de moraal in twijfel doen trekken
Ik kan bang zijn om te slapen want wat als ik droom zoals ik weet hoe
en het plotseling stopt want ik hoor geen geluid
Ik word verondersteld wakker te worden op dit moment, niet verdrinken in stilte, eeuwige stilte
Wil mijn hart vechten, wil mijn lichaam weer tot leven komen
of komt er een aanval die mijn eeuwige stop opeist
Dar U
is mijn punt duidelijk
Ik ben misschien een lafaard maar ik vraag liever om het tenminste te proberen
of ik ben te bang om dit af te maken…

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.