Obesitas (van Latijn obesitas) is de eigenschap zwaarlijvig te zijn. Deze term verwijst naar overtollig lichaamsgewicht.

Obesitas

Obesitas wordt beschouwd als een ziekte, aangezien overgewicht leidt tot grote gezondheidsproblemen. Een zwaarlijvig persoon loopt het risico op diabetes, hoge bloeddruk en hartziekten, naast andere lichamelijke complicaties.

Obesitas, dat wordt gekenmerkt door de ophoping van vet in het lichaam, kan meerdere oorzaken hebben, zowel genetische, omgevings- als psychologische. Dit betekent dat zwaarlijvigheid niet alleen verband houdt met het eten van grote hoeveelheden voedsel.

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is er sprake van zwaarlijvigheid wanneer de volwassen body mass index meer dan 30 kg/m2 bedraagt. Het kan zowel mannen als vrouwen van alle rassen, nationaliteiten of sociale lagen treffen.

Het is belangrijk op te merken dat men in de oudheid geloofde dat overgewicht synoniem was met goede voeding en dus gezonde levensomstandigheden. Vandaag de dag is bekend dat het een factor is in de ontwikkeling van meerdere ziekten, zowel lichamelijke als geestelijke.

In veel landen is zwaarlijvigheid een volksgezondheidsprobleem dat al een epidemie is geworden, gezien het grote aantal gevallen dat door gezondheidsinstellingen wordt gemeld. Een van de oorzaken ligt in het huidige levenstempo, dat mensen ertoe brengt te gaan zitten en ongezond te eten.

Degenen die aan zwaarlijvigheid lijden, worden daarentegen vaak gediscrimineerd en krijgen spottende en vernederende bijnamen. De ziekte vormt op die manier ook een sociaal stigma.

De invloed van zwaarlijvigheid op het sociale leven

ObesidadIn principe is het belangrijk een onderscheid te maken tussen degenen die aan zwaarlijvigheid lijden en erin slagen deze te overwinnen, en degenen die er tot het einde van hun leven onder moeten lijden. Wanneer de ziekte zich voordoet tijdens de kinderjaren, trekken de hoofdrolspelers van deze nachtmerrie zich weinig aan van de gevolgen voor hun bloedsomloop en gewrichten, omdat ze genoeg te stellen hebben met de spot en hoon die ze van hun leeftijdsgenoten krijgen.

Obeserieuze jongens worden als verwijfd bestempeld, terwijl meisjes als mannelijk worden bestempeld. Beide geslachten worden blootgesteld aan talloze kwaadaardige grappen en bijnamen, die de samenleving zelf regelmatig vernieuwt voor het gemak van de harteloze agressors. Gelooft iemand nu echt dat iemand die zwaarlijvig is het prettig vindt om “dik” genoemd te worden? Waar is de consideratie voor anderen als het gaat om het maken van een spottende opmerking over iemand die aan een ziekte lijdt?

Het is bekend dat generalisaties niet als maatstaf mogen worden genomen voor welk onderzoek dan ook, maar het is niet zonder reden dat er een verband zou bestaan tussen gebrek aan zelfvertrouwen en zwaarlijvigheid of welke andere aandoening dan ook die van invloed is op iemands fysieke verschijning.

Om terug te komen op het onderscheid dat in de eerste paragraaf werd gemaakt: zwaarlijvigheid lijkt een stigma te zijn dat degenen die eraan lijden levenslang achtervolgt, ook degenen die erin slagen het te overwinnen. Binnen deze groep zijn sport- of gymnastiekactiviteiten heel gewoon, evenals verantwoord eten, waarbij men alles in het werk stelt om niet terug te keren naar het sombere stadium van overgewicht.

Er is waarschijnlijk maar weinig aandacht voor nodig om te ontdekken wie in de kindertijd overgewicht heeft gehad en wie niet; voortdurende preoccupatie met het uiterlijk, vragen van het type “zie ik er hierdoor dik uit?”en overdreven kritiek op het uiterlijk van anderen zijn duidelijke aanwijzingen van een aan obesitas gerelateerd verleden, overblijfselen van een aandoening die alleen bekend is bij hen die het aan den lijve hebben ondervonden.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.