Als je op mij lijkt, was wandelen iets wat je leuk vond voordat je kinderen had. De uitdaging was de sleutel, ofwel afstand of hoogte (of beide). Niets zou me afschrikken. Wind. Heerlijk. Regen. Geen probleem.

Zodra er echter kleine mensjes in je gezin komen, veranderen de dingen.

Ten eerste, met een baby heb je alle spullen die je nodig hebt: luiers, doekjes, flessen, voedingen, fopspenen, etc., etc..

Wanneer ze ouder worden en hun draai vinden, kun je helemaal niet ver meer gaan. De snelheid is traag. Heel langzaam.

Toen ze ouder worden, kun je nog steeds niet zo ver komen als vroeger, maar het spel verandert in aanmoedigen om door te gaan. “Ik ben moe” “Zijn we er al?”

Toen ze tieners zijn, wordt het hun taak om naar buiten te komen en niet met hun vrienden rond te hangen.

We zijn er geweest, en hebben momenteel kinderen van relatief jong (hoewel hij deze maand net naar school is gegaan), tot pre-tieners en een tiener. Ik kan hier geen antwoorden beloven, maar hier zijn enkele van onze suggesties en wat we hebben gevonden om te werken.

Waarom moeite doen?

Wel, als je vroeger buitenactiviteiten deed en nu kinderen hebt, behoeft dit geen antwoord. Maar veel gezinnen gaan over op buitenactiviteiten als ze eenmaal kinderen hebben, omdat bezorgde ouders zich zorgen maken over de groeiende obesitascrisis bij kinderen, die natuurlijk niet wordt geholpen door het schrappen van lichamelijke opvoeding op scholen en de verkoop van speelvelden voor huisvesting.

Je kinderen naar buiten krijgen is goed voor ze: de beweging, de frisse lucht, en zelfs het daglicht is allemaal heilzaam.

Start ze er jong mee, en ze zullen willen doorgaan. Als je een baby hebt die moeilijk in slaap komt, is een wandeling misschien precies wat je nodig hebt (misschien slapen ze de hele wandeling door, maar zijn ze onrustig als jij later moe bent natuurlijk!).

Afhankelijk van waar je naartoe gaat, krijgen je kinderen waardering voor het milieu en de geschiedenis. Ja, geschiedenis. De Britse eilanden zijn een oude verzameling eilanden, en je kunt niet ver gaan zonder tekenen van Bronstijd, IJzertijd, Romeinse, Saksische, Viking, Normandische, Middeleeuwse, of zelfs meer recente WO2 items. Een wandeling met een oude ruïne van een kasteel is geweldig voor hun verbeelding.

Wandelen met baby’s

Ondanks alle uitrusting die je tegenwoordig nodig lijkt te hebben met baby’s, is dit een van de gemakkelijkste fasen om met je kinderen te gaan wandelen.

Als je een nieuwe ouder bent, kan die uitspraak een beetje als een schok komen.


We raden zeker aan om een kinderdrager aan te schaffen. Wij vonden het merk LittleLife erg goed. Hier is er een die u zou kunnen overwegen: Cross Country S2 Kinderdrager.

Met een rugzak voor een kinderdrager kunt u vrijwel net zo op pad gaan als voorheen, behalve natuurlijk wat de weersomstandigheden betreft. Niet te warm. Niet te koud. En zorg er natuurlijk voor dat je kleintje gepast gekleed is.

Wandelen met peuters

Nu begint de pret pas echt….en stopt het tempo.

Voor kleine peuters kun je nog steeds de Child Carrier gebruiken, maar naarmate ze groeien, wordt het gewicht merkbaar.

Wandelen wordt nu een kwestie van ze in hanteerbare brokken tussen locaties dragen, en dan stoppen op plaatsen waar ze kunnen ‘verkennen’.

De ontdekkingsreis is essentieel en laat ze wennen aan het buiten zijn en aan lichaamsbeweging.

Kleding – Het is belangrijk

Net zoals de juiste uitrusting een verschil kan maken voor volwassenen, kan dat nog meer het geval zijn bij kinderen, die het vrij gemakkelijk koud kunnen krijgen (en ook te warm).

Je kunt kleding kopen in de winkel, maar net als bij kleding voor volwassenen, krijg je waar je voor betaalt. Sommige merken, zoals North Face, maken kinderversies. Als je van plan bent een aantal buitenactiviteiten te ondernemen, is het de moeite waard om in de juiste uitrusting voor ze te investeren.

Wandelen met jonge kinderen

Als je kind de peutertijd ontgroeit, zou het veel verder moeten wandelen en sommige lichte beklimmingen gemakkelijk moeten aankunnen.

Het tijdstip van de dag en hoe moe ze zijn, kunnen hierbij een grote rol spelen. Sommige wandelingen die we hebben gemaakt, hebben ze kilometers gelopen zonder dat ze “ik ben moe” zeiden; andere dagen is het niet ver meer voordat ze “ik moet gedragen worden” zeiden.

Ze worden wel snel moe, maar veel daarvan is psychologisch, en ze hebben nog niet geleerd hoe ze door moeten gaan zoals volwassenen dat doen.

  • Zorg ervoor dat je op hun tempo gaat. Als ze iets willen ontdekken, maak daar dan tijd voor.
  • Houd genoeg halt – indien nodig. Als ze het leuk vinden om door te gaan, forceer dan geen stop – dan komen ze misschien niet zo gemakkelijk weer op gang.
  • Kies een route met interessante dingen erin. Sommige uitdagingen, zoals een beekje oversteken, maken het leuk.
  • Neem snacks mee om hun energie op peil te houden…maar vermijd ’troep’, net als bij volwassenen heb je de juiste brandstof nodig.
  • Gebruik afleidingstechnieken. Wijs ze op dingen en maak het interessant.

Een ding dat we enorm nuttig hebben gevonden is Geocaching. Dit is een wereldwijd schattenjachtspel waarbij je met behulp van een GPS schatten, zogenaamde ‘caches’, kunt vinden. Kinderen kunnen kleine ruilobjecten meenemen om te ruilen met items in elke schatcache. Je kunt daar meer over lezen in onze rubriek Wat is Geocaching?

Vermijd het dragen ervan, tenzij het noodzakelijk is. Als je ze vaak draagt, leren ze al snel dat ze dat altijd verwachten, en bouwen ze niet de vaardigheden en het uithoudingsvermogen op om zelf te gaan wandelen.

Wandelen met oudere kinderen

Als kinderen ouder worden, kun je ze beginnen bloot te stellen aan ‘echt’ wandelen. Het kan nog steeds nodig zijn om sommige van de technieken te gebruiken die met jongere kinderen worden gebruikt.

Nu kun je de uitdagingen groter maken. In de zomer is een beklimming van Mount Snowdon via de Pyg and Miners track een goede uitdaging.

Dit is een zware klim, en je moet een beetje gezond verstand hebben (steile hellingen, veranderlijk weer), maar het is heel haalbaar, en je zult veel andere gezinnen zien die de tocht naar boven en beneden maken.

Wanneer ze ouder worden, worden ze zelfstandiger. Zorg ervoor dat ze hun spullen bij zich hebben, zoals extra kleding, voedsel en een noodpakket, en leer ze hoe ze dit moeten gebruiken.

Het is ook een goed moment om ze kaartleesvaardigheden en navigatietechnieken bij te brengen.

Zelfs als ze op school hebben geleerd kaart te ‘lezen’, zul je merken dat school ze niet heeft geholpen om wat ze met hun ogen zien op de kaart over te brengen. Een goede manier om te leren wat hoogtelijnen betekenen, is het beklimmen van die steile helling op de route die ze zelf hebben uitgekozen!

Over welke leeftijd het ook gaat, geniet ervan

Het is een cliché, maar heel waar – voor je het weet is die kleine baby die je over de heuvels hebt gedragen, weg en aan het wandelen bij de Scouts of Gidsen zonder jou. Het gaat misschien langzaam als ze nog heel jong zijn, maar geniet ervan om samen met hen het buitenleven opnieuw te ontdekken.

Als je zo doorgaat, ga je binnenkort weer ‘echte’ wandeltochten maken, maar dit keer is dat kleine baby’tje gegroeid en nu een wandelpartner, die hun oudjes uit de brand helpt als dat nodig is.😉

Ben op de hoogte!

Sluit u aan bij duizenden andere ouders en ontvang regelmatig onze nieuwsbrief met de nieuwste artikelen, dagjes uit, campings en beoordelingen om u te helpen uw gezin buiten en actief te krijgen.

SaveSavedRemoved 0
Tags: Hiking Tips

Toon volledig profiel

Gav Grayston Contributor

Vader van 3 kinderen, die er graag op uit trekt (wandelen, hardlopen, kamperen, fietsen, kanoën….)Mede-oprichter van Get Out With The Kids om andere ouders te helpen genieten van het buitenleven met hun gezin.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.