(Lub „GOTO”, „go to”, „GO TO”, „JUMP”, „JMP”) Konstrukcja i słowo kluczowe występujące w kilku językach programowania wyższego poziomu (np. Fortran, COBOL, BASIC, C) do powodowania bezwarunkowego skoku lub przeniesienia kontroli z jednego punktu programu do innego. Miejsce docelowe skoku jest zwykle wskazywane przez etykietę następującą po słowie kluczowym GOTO.
W niektórych językach, etykieta jest numerem linii, w którym to przypadku każda instrukcja może być oznaczona etykietą, w innych etykieta jest opcjonalnym identyfikatorem alfanumerycznym.
Użycie instrukcji GOTO w programowaniu w językach wysokiego poziomu popadło w niełaskę wraz z rozwojem i ogólną akceptacją programowania strukturalnego, a zwłaszcza po słynnym artykule „GOTO statement considered harmful”. Ponieważ GOTO jest efektywnie przypisaniem do licznika programu, kuszące jest uogólnienie „przypisanie uważane za szkodliwe” i rzeczywiście, jest to podstawa programowania funkcyjnego.
Niemal(?) wszystkie zestawy instrukcji języka maszynowego zawierają instrukcję GOTO, chociaż w tym kontekście jest ona zwykle nazywana rozgałęzieniem lub skokiem, lub jakimś mnemonikiem opartym na nich.
Zobacz także COME FROM.

.

Leave a comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.