T1-4/N0 (local tumor with a clinically negative neck)

Twory te mogą być poddane leczeniu jedno- lub wielomodalnemu (wyłączna radioterapia, radiochemioterapia, wyłączny zabieg chirurgiczny lub zabieg chirurgiczny plus radio(chemio)terapia). W każdym z tych przypadków chory może uzyskać odpowiedź całkowitą lub odpowiedź niepełną (lub resekcję R1-R2). W przypadku całkowitej odpowiedzi najlepszym scenariuszem jest wyleczenie choroby. Nie ma wówczas potrzeby dalszego planowego leczenia chirurgicznego. Jeśli u pacjenta wystąpi nawrót, może to być izolowany nawrót miejscowy, w którym rolą chirurgii ratunkowej będzie kontrola miejsca pierwotnego („salvage surgery” for recurrent tumor lub local salvage surgery), a chirurg może, ale nie musi, zdecydować się na wykonanie dyssekcji szyi, którą w przypadku braku podejrzanych przerzutów do węzłów chłonnych należy nazwać elektywną dyssekcją szyi. Jeśli nawrót jest zarówno miejscowy, jak i regionalny (nawrót synchroniczny), rolą operacji ratującej jest opanowanie obu lokalizacji. Procedura powinna być nazwana „salvage surgery” dla nawracającego guza plus terapeutyczne (ipsilateral, kontralateralne lub dwustronne) dyssekcji szyi lub locoregional salvage surgery. Wreszcie, nawrót może wystąpić tylko w szyi (nawrót regionalny), gdzie rola chirurgii salvage będzie tylko do kontroli szyi i powinny być nazywane „salvage” dysekcji szyi dla nawracającego guza lub regionalnej chirurgii salvage (ipsilateral, kontralateralne lub dwustronne). Ale pacjent może mieć również niekompletną odpowiedź lub leczenie może ujawnić żywy guz (jak to ma miejsce w przypadku operacji z dodatnimi marginesami). W takich przypadkach postępowanie chirurgiczne ma na celu skorygowanie braku odpowiedzi lub opanowanie guza resztkowego i jest włączane jako część leczenia przed jego rozpoczęciem. Jest to więc uzupełnienie leczenia pierwotnego. W związku z tym procedury te powinny być nazwane „salvage surgery” dla przetrwałego guza lub uzupełniającej miejscowej resekcji, która może lub nie może być związana z elektywnym wycięciem szyi. W tym scenariuszu szczególną cechą nowotworu jest brak choroby węzłowej na początku leczenia. Jest oczywiste, że rokowanie u chorych z początkowym N0 szyi jest inne niż u chorych z chorobą N+. Dlatego w przypadku wszystkich zabiegów ratujących u tych chorych należy dodać przedrostek N(-).

T1-4/N+ (guz miejscowy z przerzutami do węzłów chłonnych szyi)

Taki nowotwór może być poddany takiej samej różnorodności leczenia jak nowotwory z klinicznie ujemną szyją i może mieć tak samo różnorodne wyniki – z całkowitą lub niepełną odpowiedzią. W przypadku całkowitej odpowiedzi nie jest konieczne dalsze leczenie. Podobnie, nawroty mogą być izolowane, a więc nadają się do „salvage surgery” dla nawracającego guza lub miejscowej operacji ratującej, a chirurg może lub nie może zdecydować się na zaoferowanie dysekcji szyi, która przy braku podejrzanych przerzutów do węzłów chłonnych powinna być nazywana elektywną dyssekcją szyi. Jednak w przypadku choroby N+ nawrót może być miejscowy i regionalny (nawrót synchroniczny), a rolą chirurgii ratunkowej jest opanowanie obu lokalizacji. Późniejsze leczenie chirurgiczne powinno być określane jako „salvage surgery” w przypadku nawrotu nowotworu plus terapeutyczna dyssekcja szyi lub salvage surgery w przypadku nawrotu lokoregionalnego. Wreszcie, nawrót może wystąpić tylko w szyi (nawrót regionalny), gdzie rola chirurgii ratunkowej będzie tylko do kontroli szyi i powinien być nazywany „salvage” dyssekcji szyi dla nawracającego guza lub regionalnej chirurgii ratunkowej. Pacjent może mieć również niepełną odpowiedź (jak może wystąpić po radiochemioterapii) lub leczenie może zidentyfikować żywy guz (operacja z dodatnimi marginesami). W tych przypadkach, szyja może osiągnąć całkowitą odpowiedź, ale guz może utrzymywać się w miejscu pierwotnym, dlatego wymaga „chirurgii ratunkowej” dla przetrwałego guza lub uzupełniającej resekcji miejscowej, związanej lub nie z elektywnym wycięciem szyi. Przypadki te odpowiadają wcześniej określanemu mianem „planowego wycięcia szyi”, kiedy pacjent miał przerzuty na szyi przed leczeniem, które osiągnęły całkowitą odpowiedź, ale chirurg wykonał wycięcie szyi w oparciu o stadium guza przed leczeniem. W innych przypadkach guz pierwotny może mieć całkowitą odpowiedź, ale szyja nie. W tej sytuacji, procedura chirurgiczna koncentruje się na kontroli guza szyi, a to odpowiada „zbawczej” dysekcji szyi dla przetrwałego guza lub uzupełniającej terapeutycznej dysekcji szyi. Wreszcie, pacjent może mieć przetrwanie guza zarówno w miejscu pierwotnym i regionalnych węzłów chłonnych, a w tym przypadku operacja odpowiada „salvage surgery” dla przetrwałego guza lub uzupełniającej resekcji miejscowej związanej z terapeutyczną dyssekcją szyi. W tej kategorii dla wszystkich zabiegów ratujących należy dodać prefiks N(+). Zgodnie z tym, co omówiono wcześniej, termin „chirurgiczny” lub „miejscowy” należy zamienić na konkretną nazwę procedury chirurgicznej (np. salvage laryngectomy for persistent tumor lub complementary laryngectomy).

Wreszcie, wybrana grupa chorych z izolowanymi przerzutami odległymi do płuc została uznana za kandydatów do resekcji płuc. Kryteria i wskazania to pojedyncze lub nieliczne resekcyjne przerzuty u chorych bez cech choroby lokoregionalnej lub innych ognisk przerzutów odległych. Grupę tę można określić mianem „chirurgii ratunkowej” dla izolowanych przerzutów. Guzy wtórne po pierwotnej radio(chemio)terapii, które mogą powstać we wtórnej „rakowaceniu pola” lub jako złośliwość wywołana promieniowaniem lub jako proces de novo, często mogą być mylone z nawrotem miejscowym, jeśli powstają w bezpośredniej bliskości guza pierwotnego i dlatego nie powinny być uważane za operacje ratujące. Jednakże, jak już wspomniano, rozróżnienie pomiędzy wznową miejscową a guzem wtórnym może być trudne.

Leave a comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.