3-metylometkatynon (3-MMC lub metafedron) stał się jednym z najpopularniejszych narkotyków rekreacyjnych na świecie po zakazie mefedronu i został ostatnio uznany za odpowiedzialny za kilka zatruć i zgonów. Niniejsze badanie miało na celu ocenę hepatotoksyczności 3-MMC. W tym celu wyizolowano hepatocyty szczura Wistar poprzez perfuzję kolagenazą, hodowano i eksponowano przez 24 h w zakresie stężeń od 31 nM do 10 mM 3-MMC. Oceniano modulujący wpływ inhibitorów cytochromu P450 (CYP) na hepatotoksyczność 3-MMC. Toksyczność 3-MMC była zauważalna w lizosomie w niższych stężeniach (NOEC 312,5 µM), w porównaniu z mitochondriami (NOEC 379,5 µM) i błoną cytoplazmatyczną (NOEC 1,04 mM). Inhibicja CYP2D6 i CYP2E1 zmniejszała cytotoksyczność 3-MMC, przy czym w przypadku inhibicji CYP2E1 efekt ten obserwowano jedynie dla stężeń do 1,3 mM. Od stężenia 10 μM 3-MMC obserwowano istotny, zależny od stężenia wzrost wewnątrzkomórkowych form reaktywnych; obserwowano również zależny od stężenia spadek obrony antyoksydacyjnej glutationu. Przy stężeniu 10 μM aktywność kaspazy-3, kaspazy-8 i kaspazy-9 była znacząco podwyższona, co potwierdza aktywację zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodnych szlaków apoptozy. Morfologia jądra i tworzenie się kwaśnych wakuoli cytoplazmatycznych sugeruje przewagę nekrozy i autofagii w stężeniach wyższych niż 10 μM. Nie zaobserwowano istotnych zmian w potencjale błonowym mitochondriów, ale wewnątrzkomórkowe stężenie ATP uległo znacznemu obniżeniu przy stężeniu 100 μM. Nasze dane wskazują na rolę metabolizmu w hepatotoksyczności 3-MMC, która wydaje się być wywoływana zarówno przez mechanizmy autofagiczne, jak i apoptotyczne/nekrotyczne. Praca ta jest pierwszym podejściem do lepszego zrozumienia toksykologii 3-MMC.

Leave a comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.