Full Text

  • Przewidywane w kwietniowym World Economic Outlook odbicie globalnego wzrostu pozostaje na dobrej drodze, z prognozą wzrostu globalnej produkcji o 3,5 proc. w 2017 r. i 3,6 proc. w 2018 r. Niezmienione prognozy globalnego wzrostu gospodarczego kryją w sobie nieco inne wkłady na poziomie krajowym. Prognozy dla Stanów Zjednoczonych są niższe niż w kwietniu, głównie ze względu na założenie, że polityka fiskalna będzie w przyszłości mniej ekspansywna niż wcześniej przewidywano. Wzrost został skorygowany w górę w przypadku Japonii, a zwłaszcza strefy euro, gdzie pozytywne niespodzianki dotyczące aktywności pod koniec 2016 r. i na początku 2017 r. wskazują na solidną dynamikę. Prognozy wzrostu Chin również zostały skorygowane w górę, odzwierciedlając silny pierwszy kwartał 2017 r. i oczekiwania dotyczące dalszego wsparcia fiskalnego. Inflacja w gospodarkach zaawansowanych pozostaje stłumiona i ogólnie poniżej wartości docelowych; spada również w kilku gospodarkach wschodzących, takich jak Brazylia, Indie i Rosja.
  • Pomimo że ryzyka związane z prognozą globalnego wzrostu wydają się zasadniczo zrównoważone w najbliższym czasie, pozostają one przechylone w dół w perspektywie średnioterminowej. Z drugiej strony, cykliczne odbicie może być silniejsze i trwalsze w Europie, gdzie zmniejszyło się ryzyko polityczne. Z drugiej strony, wysokie wyceny rynkowe i bardzo niska zmienność w warunkach dużej niepewności politycznej zwiększają prawdopodobieństwo korekty rynkowej, która mogłaby osłabić wzrost gospodarczy i zaufanie. Bardziej przychylny kierunek polityki w Chinach, zwłaszcza silny wzrost akcji kredytowej, wiąże się z rosnącym ryzykiem dla średnioterminowego wzrostu gospodarczego. Normalizacja polityki pieniężnej w niektórych zaawansowanych gospodarkach, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, może spowodować szybsze niż oczekiwano zacieśnienie globalnych warunków finansowych. A inne ryzyka omówione w WEO z kwietnia 2017 r., w tym zwrot w kierunku polityki skierowanej do wewnątrz i ryzyka geopolityczne, pozostają istotne.
  • Przewidywane globalne stopy wzrostu na lata 2017-18, choć wyższe niż 3,2 procent szacowane na 2016 r., są poniżej średnich sprzed kryzysu, zwłaszcza w przypadku większości gospodarek zaawansowanych oraz eksportujących towary gospodarek wschodzących i rozwijających się. W przypadku tych pierwszych, wiele z nich boryka się z nadmiarem mocy produkcyjnych, jak również z utrudnieniami dla potencjalnego wzrostu wynikającymi ze starzenia się społeczeństw, słabych inwestycji i powoli rosnącej produktywności. W związku ze słabą inflacją bazową i niewielką presją płacową, ustawienia polityczne powinny pozostać spójne z podnoszeniem oczekiwań inflacyjnych zgodnie z celami, likwidacją luki produktowej oraz – w stosownych przypadkach – przywracaniem równowagi zewnętrznej. Reformy mające na celu zwiększenie produktu potencjalnego mają zasadnicze znaczenie, a powolny łączny wzrost produkcji sprawia, że jeszcze ważniejsze jest, aby zyski były szeroko rozłożone w całym podziale dochodów. W wielu gospodarkach wschodzących należy uważnie monitorować zagrożenia dla stabilności finansowej. Eksporterzy towarów powinni nadal dostosowywać się do niższych dochodów, jednocześnie z czasem dywersyfikując swoje źródła wzrostu.

Gospodarka światowa utrzymuje tempo

Cykliczne ożywienie trwa. Wyniki wzrostu w pierwszym kwartale 2017 r. były wyższe niż prognozy WEO z kwietnia w dużych gospodarkach wschodzących i rozwijających się, takich jak Brazylia, Chiny i Meksyk, oraz w kilku gospodarkach zaawansowanych, w tym w Kanadzie, Francji, Niemczech, Włoszech i Hiszpanii. Wskaźniki wysokiej częstotliwości za drugi kwartał dostarczają oznak dalszego wzmacniania się globalnej aktywności. W szczególności wzrost światowego handlu i produkcji przemysłowej utrzymał się znacznie powyżej wskaźników z lat 2015-16, pomimo wycofania się z bardzo silnego tempa zarejestrowanego pod koniec 2016 r. i na początku 2017 r. Indeksy menedżerów ds. zakupów (PMI) sygnalizują trwałą siłę w przyszłości w produkcji i usługach.

Towary i inflacja. Ceny ropy naftowej spadły, odzwierciedlając wysoki poziom zapasów w Stanach Zjednoczonych i wzrost podaży. Inflacja zasadnicza również ogólnie złagodniała w miarę słabnięcia wpływu odbicia cen towarów w drugiej połowie 2016 r. i pozostaje na poziomach znacznie poniżej celów banku centralnego w większości zaawansowanych gospodarek. Inflacja bazowa pozostała zasadniczo stabilna. W dużej mierze była ona stabilna również w gospodarkach wschodzących, przy czym w kilku z nich, takich jak Brazylia i Rosja, odnotowano silne spadki.

Rynki obligacji i akcji. Rentowność długoterminowych obligacji w zaawansowanych gospodarkach, która spadała od marca, odbiła się pod koniec czerwca i na początku lipca. Amerykańska Rezerwa Federalna podniosła w czerwcu krótkoterminowe stopy procentowe, ale rynki nadal oczekują bardzo stopniowej ścieżki normalizacji amerykańskiej polityki monetarnej. Spready obligacji względem Niemiec uległy gwałtownej redukcji we Francji, Włoszech i Hiszpanii w związku z mniejszą niepewnością wyborczą i coraz wyraźniejszymi oznakami ożywienia gospodarczego. Ceny akcji w gospodarkach rozwiniętych pozostają silne, sygnalizując utrzymujący się optymizm rynkowy w odniesieniu do zysków przedsiębiorstw. Rynki są również optymistycznie nastawione do perspektyw rynków wschodzących, co odzwierciedlają umacniające się rynki akcji i pewna dalsza kompresja spreadów stóp procentowych. Eksporterzy ropy stanowią wyjątek od tego wzorca, w świetle wyraźnego osłabienia cen ropy od marca.

Kursy walutowe i przepływy kapitałowe. Według stanu na koniec czerwca, od marca dolar amerykański stracił na wartości około 3,5 procent w ujęciu realnym, podczas gdy euro umocniło się o podobną wartość w związku ze wzrostem zaufania do ożywienia gospodarczego w strefie euro i spadkiem ryzyka politycznego. W tym samym okresie zmiany kursów walut rynków wschodzących były stosunkowo niewielkie, z pewnym wzmocnieniem meksykańskiego peso w związku z zaostrzeniem polityki monetarnej i zmniejszeniem obaw dotyczących tarć handlowych w USA oraz deprecjacją brazylijskiego reala w związku z ponowną niepewnością polityczną. Przepływy kapitałowe do gospodarek wschodzących były odporne w pierwszych kilku miesiącach 2017 r., z zauważalnym wzrostem napływu portfeli nierezydentów.

Global Growth Forecast to Pick up in 2017 and 2018

Global growth for 2016 is now estimated at 3.2 percent, slightly stronger than the April 2017 forecast, primarily reflecting much higher growth in Iran and stronger activity in India following national accounts revisions. Przewiduje się, że aktywność gospodarcza zarówno w gospodarkach zaawansowanych, jak i w gospodarkach wschodzących i rozwijających się przyspieszy w 2017 r., odpowiednio do 2 procent i 4,6 procent, a globalny wzrost ma wynieść 3,5 procent, bez zmian w stosunku do prognozy z kwietnia. Prognoza wzrostu na 2018 r. wynosi 1,9 procent dla gospodarek zaawansowanych, o 0,1 punktu procentowego poniżej WEO z kwietnia 2017 r., oraz 4,8 procent dla gospodarek wschodzących i rozwijających się, czyli tyle samo co wiosną. Prognoza globalnego wzrostu na 2018 r. pozostaje bez zmian i wynosi 3,6 proc. Korekty odzwierciedlają przede wszystkim makroekonomiczne implikacje zmian w założeniach politycznych dla dwóch największych gospodarek świata, Stanów Zjednoczonych i Chin, jak omówiono poniżej.

Gospodarki zaawansowane

  • Prognoza wzrostu w Stanach Zjednoczonych została skorygowana w dół z 2,3 procent do 2,1 procent w 2017 r. i z 2,5 procent do 2,1 procent w 2018 r. Podczas gdy obniżenie prognozy na 2017 r. odzwierciedla częściowo słaby wynik wzrostu w pierwszym kwartale roku, głównym czynnikiem stojącym za rewizją wzrostu, zwłaszcza na 2018 r., jest założenie, że polityka fiskalna będzie mniej ekspansywna niż wcześniej zakładano, biorąc pod uwagę niepewność co do terminu i charakteru zmian w polityce fiskalnej USA. Oczekiwania rynkowe dotyczące bodźców fiskalnych również się zmniejszyły.
  • Prognoza wzrostu została również skorygowana w dół dla Wielkiej Brytanii na 2017 r. w związku ze słabszą niż oczekiwano aktywnością w pierwszym kwartale.
  • Natomiast prognozy wzrostu na 2017 r. zostały skorygowane w górę dla wielu krajów strefy euro, w tym Francji, Niemiec, Włoch i Hiszpanii, gdzie wzrost w pierwszym kwartale 2017 r. był ogólnie powyżej oczekiwań. To, wraz z pozytywnymi rewizjami wzrostu za ostatni kwartał 2016 r. i wskaźnikami wysokiej częstotliwości za drugi kwartał 2017 r., wskazuje na silniejszą dynamikę popytu krajowego niż wcześniej przewidywano.
  • Prognoza wzrostu na 2017 r. została również skorygowana w górę dla Kanady, gdzie prężny popyt krajowy pobudził wzrost w pierwszym kwartale do 3.7 procent, a wskaźniki sugerują prężną aktywność w drugim kwartale, oraz nieznacznie dla Japonii, gdzie konsumpcja prywatna, inwestycje i eksport wsparły wzrost w pierwszym kwartale.

Gospodarki wschodzące i rozwijające się

Przewiduje się, że gospodarki wschodzące i rozwijające się odnotują trwałe ożywienie aktywności, ze wzrostem z 4,3 procent w 2016 r. do 4,6 procent w 2017 r. i 4,8 procent w 2018 r. Prognozy te odzwierciedlają korekty w górę, w stosunku do kwietnia, o 0,2 punktu procentowego dla roku 2016 i 0,1 punktu procentowego dla roku 2017. Podobnie jak w ostatnich edycjach prognozy WEO, wzrost napędzany jest przede wszystkim przez importerów surowców, ale jego wzrost w znacznym stopniu odzwierciedla stopniowo poprawiające się warunki u dużych eksporterów surowców, którzy doświadczyli recesji w latach 2015-16, w wielu przypadkach spowodowanej lub pogłębionej przez spadające ceny surowców.

  • Oczekuje się, że wzrost gospodarczy Chin utrzyma się w 2017 r. na poziomie 6,7 procent, czyli takim samym jak w 2016 r., a w 2018 r. spadnie jedynie nieznacznie do 6,4 procent. Prognoza na 2017 r. została skorygowana w górę o 0,1 punktu procentowego, odzwierciedlając silniejszy niż oczekiwano wynik w pierwszym kwartale roku, wsparty wcześniejszym złagodzeniem polityki i reformami po stronie podaży (w tym działaniami mającymi na celu zmniejszenie nadwyżki mocy produkcyjnych w sektorze przemysłowym). W odniesieniu do 2018 r. korekta w górę o 0,2 punktu procentowego odzwierciedla głównie oczekiwanie, że władze opóźnią niezbędną korektę budżetową (w szczególności poprzez utrzymanie wysokiego poziomu inwestycji publicznych), aby osiągnąć swój cel podwojenia realnego PKB w 2010 r. do roku 2020. Opóźnienie odbywa się jednak kosztem dalszego dużego wzrostu zadłużenia, więc ryzyko pogorszenia koniunktury wokół tej linii bazowej również wzrosło.
  • Przewiduje się, że wzrost gospodarczy w Indiach ulegnie dalszemu przyspieszeniu w 2017 i 2018 r., zgodnie z prognozą z kwietnia 2017 r. Chociaż aktywność spowolniła po inicjatywie wymiany walut, wzrost za 2016 r. – na poziomie 7,1 procent – był wyższy niż przewidywano ze względu na silne wydatki rządowe i rewizje danych, które wskazują na silniejsze tempo w pierwszej części roku. Dzięki ożywieniu w handlu światowym i wzmocnieniu popytu wewnętrznego, prognozuje się, że wzrost gospodarczy w krajach ASEAN-5 utrzyma się na solidnym poziomie około 5 procent, przy ogólnie dobrych wynikach za pierwszy kwartał, co prowadzi do nieznacznej korekty w górę na rok 2017 w stosunku do kwietniowego WEO.
  • W Europie Wschodzącej i Rozwijającej się przewiduje się, że wzrost gospodarczy przyspieszy w 2017 r., głównie dzięki wyższej prognozie wzrostu dla Turcji, gdzie eksport silnie wzrósł w ostatnim kwartale 2016 r. i pierwszym kwartale 2017 r. po czterech kwartałach umiarkowanego spadku, a popyt zewnętrzny ma być silniejszy dzięki lepszym perspektywom dla partnerów handlowych ze strefy euro. Prognozuje się stopniowe ożywienie gospodarki rosyjskiej w latach 2017 i 2018, zgodnie z prognozą z kwietnia.
  • Po skurczeniu się w 2016 r. przewiduje się, że działalność gospodarcza w Ameryce Łacińskiej stopniowo ożywi się w latach 2017-18, ponieważ kilka krajów – w tym Argentyna i Brazylia – wychodzi z recesji. W porównaniu z WEO z kwietnia 2017 r., prognoza wzrostu Brazylii na 2017 r. jest obecnie wyższa w świetle silnego pierwszego kwartału, ale trwająca słabość popytu krajowego oraz wzrost niepewności politycznej i politycznej znajdą odzwierciedlenie w bardziej stonowanym tempie ożywienia, a tym samym w niższym prognozowanym wzroście w 2018 r. Prognoza wzrostu gospodarczego Meksyku na 2017 r. została skorygowana w górę z 1,7 do 1,9 proc. w związku z wysoką aktywnością w pierwszym kwartale roku, przy niezmienionej prognozie na 2018 r. Korekty dla reszty regionu są w większości na minus, w tym dalsze pogorszenie warunków w Wenezueli.
  • Przewiduje się, że wzrost w regionie Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej, Afganistanu i Pakistanu znacznie spowolni w 2017 r., odzwierciedlając przede wszystkim spowolnienie działalności u eksporterów ropy naftowej, po czym ożywi się w 2018 r. Prognoza na lata 2017-18 jest zasadniczo niezmieniona w stosunku do WEO z kwietnia 2017 r., ale szacuje się, że wynik wzrostu w 2016 r. był znacznie silniejszy w świetle wyższego wzrostu w Iranie. Niedawny spadek cen ropy, jeśli się utrzyma, może dodatkowo zaważyć na perspektywach dla eksporterów ropy w regionie.
  • W Afryce Subsaharyjskiej perspektywy pozostają wymagające. Przewiduje się, że wzrost gospodarczy wzrośnie w 2017 i 2018 r., ale ledwie powróci do dodatniego terytorium w przeliczeniu na mieszkańca w tym roku dla regionu jako całości – i pozostanie ujemny dla około jednej trzeciej krajów w regionie. Nieznaczna korekta w górę wzrostu w 2017 r. w stosunku do prognozy WEO z kwietnia 2017 r. odzwierciedla niewielką poprawę perspektyw wzrostu dla Republiki Południowej Afryki, która doświadcza obfitych zbiorów dzięki lepszym opadom deszczu i wzrostowi wydobycia spowodowanemu umiarkowanym odbiciem cen surowców. Jednak perspektywy dla RPA pozostają trudne, z podwyższoną niepewnością polityczną i słabym zaufaniem konsumentów i przedsiębiorstw, a prognoza wzrostu dla tego kraju została w konsekwencji obniżona na 2018 r.

Zagrożenia

Zagrożenia krótkoterminowe są zasadniczo zrównoważone, ale zagrożenia średnioterminowe są nadal przechylone w dół. Zagrożenia dla amerykańskiej prognozy są obustronne: wdrożenie bodźca fiskalnego (takiego jak reforma podatkowa obniżająca dochody) mogłoby spowodować wzrost popytu i produkcji w USA powyżej prognozy podstawowej, podczas gdy wdrożenie konsolidacji opartej na wydatkach, zaproponowanej w budżecie administracji, spowodowałoby ich obniżenie. Z drugiej strony, wzrost aktywności w strefie euro, przy dobrych nastrojach rynkowych i zmniejszonym ryzyku politycznym, może być silniejszy i trwalszy niż się obecnie przewiduje. Z drugiej strony, przedłużająca się niepewność polityczna lub inne wstrząsy mogą spowodować korektę bogatych wycen rynkowych, zwłaszcza w przypadku akcji, oraz wzrost zmienności w stosunku do obecnych bardzo niskich poziomów. To z kolei mogłoby spowodować spadek wydatków i zaufania w szerszym ujęciu, zwłaszcza w krajach o dużej podatności na zagrożenia finansowe. Niższe ceny towarów jeszcze bardziej pogłębiłyby napięcia makroekonomiczne i skomplikowałyby potrzeby dostosowawcze wielu eksporterów towarów. Inne czynniki ryzyka zagrażające sile i trwałości ożywienia gospodarczego obejmują:

  • Bardziej przedłużający się okres niepewności politycznej. Pomimo spadku ryzyka związanego z wyborami, niepewność polityczna pozostaje na wysokim poziomie i może jeszcze wzrosnąć, odzwierciedlając na przykład trudną do przewidzenia politykę regulacyjną i fiskalną Stanów Zjednoczonych, negocjacje w sprawie porozumień po Brexicie lub ryzyko geopolityczne. Może to zaszkodzić zaufaniu, zniechęcić do inwestycji prywatnych i osłabić wzrost gospodarczy.
  • Napięcia finansowe. W Chinach niepowodzenie w dalszym koncentrowaniu się w ostatnim czasie na rozwiązywaniu problemów związanych z zagrożeniami dla sektora finansowego i ograniczaniu nadmiernego wzrostu akcji kredytowej (głównie poprzez bardziej rygorystyczne ustawienia polityki makroostrożnościowej) mogłoby spowodować gwałtowne spowolnienie wzrostu, co miałoby niekorzystne skutki uboczne dla innych krajów za pośrednictwem kanałów związanych z handlem, cenami towarów i zaufaniem. Szybsza niż oczekiwano normalizacja polityki pieniężnej w Stanach Zjednoczonych mogłaby zaostrzyć globalne warunki finansowe i spowodować odwrócenie przepływów kapitałowych do gospodarek wschodzących, a także aprecjację dolara amerykańskiego, co byłoby niekorzystne dla gospodarek wschodzących o dużej dźwigni finansowej, powiązanych z dolarem amerykańskim lub niedopasowanych bilansach. Jednocześnie, w zakresie, w jakim takie zacieśnienie polityki pieniężnej odzwierciedlałoby lepsze perspektywy Stanów Zjednoczonych, partnerzy handlowi USA odnieśliby korzyści z pozytywnych efektów ubocznych w zakresie popytu. W niektórych krajach strefy euro słabe bilanse banków i niekorzystne perspektywy rentowności mogłyby w interakcji z wyższym ryzykiem politycznym ponownie wywołać obawy o stabilność finansową, a wzrost długoterminowych stóp procentowych pogorszyłby dynamikę długu publicznego. Wreszcie, szerokie wycofanie się ze wzmocnienia regulacji i nadzoru finansowego, które nastąpiło od czasu kryzysu – zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym – mogłoby obniżyć bufory kapitałowe i płynnościowe lub osłabić skuteczność nadzoru, co miałoby negatywne skutki dla globalnej stabilności finansowej. W dłuższej perspektywie czasowej niepowodzenie w zwiększeniu potencjalnego wzrostu gospodarczego i uczynieniu go bardziej sprzyjającym włączeniu społecznemu mogłoby podsycić protekcjonizm i utrudnić reformy sprzyjające rynkowi. Skutkiem mogą być zakłócenia w globalnych łańcuchach dostaw, niższa globalna produktywność oraz mniej przystępne cenowo zbywalne dobra konsumpcyjne, co nieproporcjonalnie zaszkodzi gospodarstwom domowym o niskich dochodach.
  • Czynniki pozaekonomiczne. Rosnące napięcia geopolityczne, wewnętrzne spory polityczne oraz wstrząsy wynikające ze słabych rządów i korupcji mogą wpłynąć na działalność gospodarczą.

Ryzyka te są ze sobą powiązane i mogą się wzajemnie wzmacniać. Na przykład, zwrot w polityce do wewnątrz może być związany ze wzrostem napięć geopolitycznych, jak również z rosnącą globalną awersją do ryzyka; wstrząsy pozaekonomiczne mogą bezpośrednio wpłynąć na działalność gospodarczą, jak również zaszkodzić zaufaniu i nastrojom rynkowym; a szybsze niż oczekiwano zaostrzenie globalnych warunków finansowych lub przejście w kierunku protekcjonizmu w gospodarkach rozwiniętych może ponownie wywołać presję na odpływ kapitału z rynków wschodzących.

Polityka

Wybory polityczne będą zatem miały kluczowe znaczenie dla kształtowania perspektyw i ograniczania ryzyka.

  • Wzmocnienie dynamiki. W sytuacji, gdy kraje borykają się obecnie z rozbieżnymi warunkami cyklicznymi, różne stanowiska polityki monetarnej i fiskalnej pozostają właściwe. W gospodarkach rozwiniętych, gdzie popyt jest nadal niewystarczający, a inflacja zbyt niska, należy kontynuować wsparcie monetarne i (w miarę możliwości) fiskalne; w innych krajach polityka monetarna powinna stopniowo normalizować się zgodnie z rozwojem sytuacji gospodarczej, a polityka fiskalna powinna koncentrować się na wspieraniu reform mających na celu zwiększenie potencjału podażowego gospodarki. Kraje, w których konieczna jest konsolidacja fiskalna, powinny ją przeprowadzić za pomocą środków sprzyjających wzrostowi gospodarczemu. Gospodarki rynków wschodzących powinny w dalszym ciągu pozwalać kursom wymiany walut na buforowanie wstrząsów, gdy tylko jest to możliwe
  • Uczynienie wzrostu odpornym i zrównoważonym. Wysiłki mające na celu przyspieszenie naprawy bilansu sektora prywatnego i zapewnienie stabilności długu publicznego stanowią kluczowe podstawy odpornego ożywienia gospodarczego. Podobnie jak wysiłki krajów posiadających nadwyżkę i deficyt w celu zmniejszenia nadmiernej nierównowagi na rachunku obrotów bieżących.
  • Długoterminowe utrzymanie wysokiego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Cel ten wymaga dobrze zaplanowanych i dostosowanych reform strukturalnych mających na celu zwiększenie wydajności i inwestycji, środków mających na celu zmniejszenie różnic w udziale kobiet i mężczyzn w rynku pracy oraz aktywnego wsparcia dla tych, którzy ucierpieli w wyniku zmian technologicznych lub handlowych.
  • Zwiększenie odporności w krajach o niskich dochodach. Wśród krajów rozwijających się o niskim dochodzie eksporterzy towarów zazwyczaj potrzebują znacznych dostosowań w celu skorygowania nierównowagi makroekonomicznej, co w przypadku eksporterów paliw byłoby jeszcze większym wyzwaniem ze względu na utrzymujący się spadek cen ropy naftowej. Priorytety polityki dla zróżnicowanych krajów rozwijających się o niskim dochodzie różnią się ze względu na różnorodność warunków panujących w poszczególnych krajach, ale nadrzędnym celem dla tych gospodarek powinno być zwiększenie odporności na potencjalne przyszłe wstrząsy poprzez wzmocnienie pozycji fiskalnej i rezerw walutowych w okresie silnego wzrostu gospodarczego.
  • Praca na rzecz wspólnego dobrobytu. Dobrze funkcjonujące wielostronne ramy międzynarodowych stosunków gospodarczych to kolejny kluczowy składnik silnego, trwałego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu. Jak pokazuje historia, dążenie do realizacji polityki o sumie zerowej może skończyć się jedynie szkodą dla wszystkich krajów. Ponieważ polityki krajowe w nieunikniony sposób oddziałują na siebie i powodują skutki uboczne w innych krajach, gospodarka światowa funkcjonuje o wiele lepiej dla wszystkich, gdy decydenci polityczni angażują się w regularny dialog i pracują w ramach uzgodnionych mechanizmów rozwiązywania sporów. Oparty na zasadach i otwarty światowy system handlu jest szczególnie ważny dla światowego dobrobytu, ale musi być wspierany przez politykę wewnętrzną, aby ułatwić dostosowanie, nie tylko do handlu, ale także do szybkich zmian technologicznych.

Współpraca w celu zapewnienia równego traktowania. Jednocześnie społeczność międzynarodowa powinna nadal dostosowywać system wielostronny do zmieniającej się gospodarki światowej. Aktywny dialog i współpraca pomogą ulepszyć i unowocześnić zasady, przy jednoczesnym uwzględnieniu ważnych obaw poszczególnych państw. Proces ten zapewni stałe wzajemne korzyści i równe traktowanie. Wraz z silną polityką wewnętrzną pomoże on również uniknąć szerokiego wycofania się z multilateralizmu, czy to poprzez powszechny protekcjonizm, czy też konkurencyjny wyścig do dna w zakresie nadzoru finansowego i regulacyjnego, który sprawiłby, że wszystkie kraje znalazłyby się w gorszej sytuacji.

.

.

.

.

Tabela 1. Overview of the World Economic Outlook Projections
(Percent change unless noted otherwise)
Year over Year
Q4 over Q4 2/
Oszacowania Projekcje Różnica w stosunku do Projekcji WEO z kwietnia 2017 1/ Estymacja Projekcje
2015 2016 2017 2018 2017 2018 2016 2017 2018
World Output 3.4 3.2 3.5 3.6 0.0 0.0 3.2 3.5 3.7
Gospodarki zaawansowane 2.1 1.7 2.0 1.9 0.0 -0.1 2.0 1.9 1.9
Stany Zjednoczone 2.6 1.6 2.1 2.1 -0.2 -0.4 2.0 2.0 2.3
Euro Area 2.0 1.8 1.9 1.7 0.2 0.1 1.8 1.9 1.7
Niemcy 1.5 1.8 1.8 1.6 0.2 0.1 1.8 1.9 1.5
Francja 1.1 1.2 1.5 1.7 0.1 0.1 1.2 1.7 1.5
Włochy 0.8 0.9 1.3 1.0 0.5 0.2 1.1 1.1 1.0
Hiszpania 3.2 3.2 3.1 2.4 0,5 0,3 3,0 3,0 2,1
Japonia 1.1 1.0 1.3 0.6 0.1 0.0 1.6 1.2 0.5
Wielka Brytania 2.2 1.8 1.7 1.5 -0.3 0.0 1.9 1.4 1.4
Kanada 0,9 1,5 2,5 1,9 0,6 -0.1 2.0 2.3 2.0
Other Advanced Economies 3/ 2.0 2.2 2.3 2.4 0.0 0.0 2.5 2.1 2.7
Emerging Market and Developing Economies 4.3 4.3 4.6 4.8 0.1 0.0 4.2 4.9 5.2
Wspólnota Niepodległych Państw -2.2 0.4 1.7 2.1 0.0 0.0 0.6 1.5 2.0
Rosja -2.8 -0.2 1.4 1.4 0.0 0,0 0,3 1,5 1,8
Wyłączając Rosję -0.5 1.8 2.5 3.5 0.0 0.0 . . . . . . . . .
Emerging and Developing Asia 6.8 6.4 6.5 6.5 0.1 0.1 6.3 6.6 6.5
Chiny 6.9 6.7 6.7 6.4 0.1 0,2 6,8 6,4 6,4
Indie 4/ 8.0 7.1 7.2 7.7 0.0 0.0 6.0 8.0 7.6
ASEAN-5 5/ 4.9 4.9 5.1 5.2 0.1 0.0 4.8 5.2 5.2
Emerging and Developing Europe 4.7 3.0 3.5 3.2 0.5 -0.1 3.3 2.0 4.2
Ameryka Łacińska i Karaiby 0.1 -1.0 1.0 1.9 -0.1 -0.1 -1.3 1.6 2.1
Brazylia -3.8 -3.6 0.3 1.3 0.1 -0.4 -2.5 1.5 1.7
Meksyk 2.6 2.3 1.9 2.0 0.2 0.0 2.3 0,9 3,2
Bliski Wschód, Afryka Północna, Afganistan i Pakistan 2.7 5.0 2.6 3.3 0.0 -0.1 . . . . . . . . .
Arabia Saudyjska 4.1 1.7 0.1 1.1 -0.3 -0.2 2.2 0.6 1.4
Afryka Subsaharyjska 3.4 1.3 2.7 3.5 0.1 0.0 . . . . . . . . .
Nigeria 2.7 -1.6 0.8 1.9 0.0 0.0 . . . . . . . . .
RPA 1.3 0.3 1.0 1.2 0.2 -0.4 0.4 1.3 1.1
Memorandum
Low-Income Developing Countries 4.6 3.6 4.6 5.2 -0.1 -0.1 . . . . . . . . .
World Growth Based on Market Exchange Rates 2.7 2.5 2.9 3.0 0.0 0.0 2.6 2.8 3.0
Wolumen handlu światowego (towary i usługi) 6/ 2.6 2.3 4.0 3.9 0.2 0.0 . . . . . . . . .
Avanced Economies 4.0 2.3 3.9 3.5 0.2 -0.1 . . . . . . . . .
Emerging Market and Developing Economies 0.3 2.2 4.1 4.6 0.1 0.3 . . . . . . . . .
Ceny towarów (dolary amerykańskie) . USD)
Ropa 7/ -47,2 -15.7 21.2 0.1 -7.7 0.4 16.2 6.2 -0.8
Nonfuel (średnia oparta na wagach eksportowych towarów światowych) -17.5 -1.8 5.4 -1.4 -3.1 -0.1 9.9 0.1 0.1
Ceny konsumpcyjne
Zaawansowane gospodarki 0.3 0.8 1.9 1.8 -0.1 -0.1 1.2 1.7 2.0
Emerging Market and Developing Economies 8/ 4.7 4.3 4.5 4.6 -0.2 0.2 3.7 4.0 3.9
London Interbank Offered Rate (percent)
On U.S. Dollar Deposits (six month) 0.5 1.1 1.6 2.2 -0.1 -0.6 . . . . . . . . .
On Euro Deposits (three month) -0.0 -0.3 -0.3 -0.2 0.0 0.0 . . . . . . . . .
On Japanese Yen Deposits (six month) 0.1 0.0 0.0 0.1 0.0 0.1 . . . . . . . . .
Uwaga: Zakłada się, że realne efektywne kursy wymiany pozostają na stałym poziomie obowiązującym w okresie od 3 maja do 31 maja 2017 r. Gospodarki są wymienione na podstawie wielkości ekonomicznej. Zagregowane dane kwartalne są wyrównane sezonowo.
1/ Różnica oparta na zaokrąglonych liczbach zarówno dla prognozy bieżącej, jak i prognozy World Economic Outlook z kwietnia 2017 r.
2/ W przypadku produkcji światowej, kwartalne szacunki i prognozy stanowią około 90 procent rocznej produkcji światowej w wagach siły nabywczej. W przypadku rynków wschodzących i gospodarek rozwijających się kwartalne szacunki i prognozy stanowią około 80 procent rocznej produkcji rynków wschodzących i gospodarek rozwijających się przy wagach siły nabywczej.
3/ Nie obejmuje krajów G7 (Kanada, Francja, Niemcy, Włochy, Japonia, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone) i strefy euro.
4/ W przypadku Indii dane i prognozy są prezentowane w oparciu o rok fiskalny, a PKB od 2011 r. jest oparty na PKB w cenach rynkowych z FY2011/12 jako rokiem bazowym.
5/ Indonezja, Malezja, Filipiny, Tajlandia, Wietnam.
6/ Średnia prosta stóp wzrostu wielkości eksportu i importu (towary i usługi).
7/ Średnia prosta cen ropy naftowej U.K. Brent, Dubai Fateh i West Texas Intermediate. Średnia cena ropy w dolarach amerykańskich za baryłkę wyniosła 42,8 USD w 2016 r.; zakładana cena na podstawie rynków futures (stan na 1 czerwca 2017 r.) to 51,9 USD w 2017 r. i 52,0 USD w 2018 r.
8/ Nie obejmuje Argentyny i Wenezueli.

Leave a comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.